|
Τέχνες
|
|
Τι κάνει ένας νέος (στο σώμα ή την ψυχή) ο οποίος θέλει να διασκεδάσει στην τερατούπολη, όταν υποφέρει από την Banalité των λαϊκών και έντεχνων πιστών, πλήττει με την ανακύκλωση συμβατικού θεάτρου και γενικά δεν βρίσκει νόημα στις κυρίαρχες τάσεις κάθε τέχνης; Γίνεται τυφλοπόντικας και επιστρέφει στα σύγχρονα Πλατωνικά σπήλαια, προσφεύγει και οικειοθελώς εγκλείεται σε τεχνητούς (ελέω τεχνολογίας) παραδείσους όπου η καθολική γλώσσα των εικόνων και των ήχων είναι το αντίδοτο στην υπεραφθονία πληροφοριών και συλλήβδην στην πολυλογία του νεωτερικού λόγου, ο οποίος απομυθοποιεί και χωρίζει τους ανθρώπους. Στις νέες underground κοινότητες το άτομο μπορεί να έρχεται σε επαφή με το ρηξικέλευθο και παγκόσμιο, να αναβαθμίζει και να προασπίζει τα αισθητικά κριτήριά του σε μια εποχή όπου το κακόγουστο είναι τρόπος ζωής. Μπορεί, τέλος, να διαπεραστεί απλά από τη Διονυσιακή μουσική και το ρυθμό. “Οι φωλιές των τυφλοπόντικων του underground άραγε θα είναι τόσο πολλές ώστε μια μέρα ηλιόλουστη να γκρεμιστεί ο κόσμος;” είχε αναρωτηθεί ο Andre Brincour σε μια αναφορά του σχετικά με τη γενιά της beat και τα έργα του Γκίνζμπεργκ και του Κέρουακ. Κανείς δεν ξέρει αν ενδιαφέρονται να γκρεμίσουν τον κόσμο εκτός σπηλαίων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τους τυφλοπόντικες της Αθήνας συχνά πυκνά θα δεις να περνάνε από τα πλέον ιστορικά και αγαπημένα τους άσυλα... L.L |
|
Διαβάστε...
|
|
|
Η ουτοπία του Ansel Adams |
|
Τέχνες
|
|
« Ένα όνομα. Ένας θρύλος. Μία ιδέα. Ένας από τους μεγαλύτερους φωτογράφους του 20ου αιώνα» Αυτοί είναι μερικοί χαρακτηρισμοί που αποδίδονται στον Ansel Adams κατά καιρούς από τους γνώστες του έργου του. Αυτή την περίοδο και μέχρι τις 30-04-2010, το Μουσείο Μπενάκη, φιλοξενεί ακόμα ένα μεγάλο εικαστικό γεγονός. Πρόκειται για την έκθεση φωτογραφίας του Ansel Adams, με φωτογραφίες που αναδεικνύουν το μεγαλείο της ομορφιάς της αμερικανικής φύσης. Η έκθεση αποτελείται από 72 φωτογραφίες, που επέλεξε κατά τα πέντε τελευταία χρόνια της ζωής του, ο ίδιος ο Ansel Adams, ως αντιπροσωπευτικά δείγματα της φωτογραφικής του δημιουργίας.
|
|
Διαβάστε...
|
|
Ο συγγραφέας Γιάννης Κουβάς στο Lapsus Linguae |
|
Συνεντεύξεις
|
|
Ήμουν περίπου πέντε ετών όταν συνάντησα πρώτη φορά το Γιάννη Κουβά, το συγγραφέα, τον εκπαιδευτικό, το δημοσιογράφο, τον άνθρωπο που αγωνίστηκε μαζί με άλλους για ένα καλύτερο αύριο. Από εκείνη τη στιγμή της παιδικής μου ηλικίας, άρχισα να τον θαυμάζω και να τον εκτιμώ, όχι μόνο για το μικρό αλλά ανεκτίμητο λιθαράκι που προσφέρει στον ελληνικό πολιτισμό, αλλά και γιατί είναι ο άνθρωπος που με έκανε να πιστέψω στο μεγαλείο και τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής, μέσα σε ένα κόσμο που με τα δεδομένα που τον πλαισιώνουν, άρχισε σταδιακά να καταρρέει. Πέρασαν 15 χρόνια από τότε. Για αυτό το λόγο αποφάσισα, η πρώτη συνέντευξη που θα πάρω, να είναι από αυτόν τον άνθρωπο, που μπορεί να μην είναι τόσο γνωστός όσο άλλοι λογοτέχνες, αλλά το έργο που μας κληροδοτεί έχει μία μοναδική και απέραντη αξία. Έτσι λοιπόν, συναντήθηκα ένα ζεστό πρωινό με το συγγραφέα στο σπίτι του στην Καισαριανή, όπου μιλήσαμε για το έργο του, τη ζωή του, το σήμερα και το αύριο… |
|
Διαβάστε...
|
|
|
Η ευτυχία είναι γλυκό του κουταλιού… |
| |
